We denken nog steeds aan je makker.
Hier een herinnering voor jou.
JEROEN
” 4 ” Jaar was jij,
toen je bij ons kwam over de vloer.
Jullie hadden elkaar gevonden,
je was klein en héél stoer.
” 2 ” Jongens van de Langenoord,
zaten al snel op hun golflengtes gelijk.
De één was voor “Horst”,
en de ander voor “van Dijk”.
Meestal ging “dat” goed,
maar soms ging het wel eens mis.
Als ouders ben je dan blij,
dat er dan ook nog een leerkracht is.
In groep ” 8 ” werd er gevraagd,
wat ze later wilde als baan.
Jeroen wilde op de shovel,
en Bryan op de kraan.
Samen hadden ze het over tractors,
en over hun toekomstdromen.
Ze wisten toen nog niet,
dat ze elkaar later weer zouden tegenkomen.
Het verhaal ging gewoon verder in de “Kolk”,
nu waren ze ” 15 ” en ” 16 ” jaar.
Want met hun toekomstdromen,
waren ze nog lang niet klaar !
Samen met vele vrienden,
zitten ze dan daar.
Ze drinken dan samen een biertje,
en praten daar met elkaar.
Met al deze vrienden,
hebben ze uren in de “Kolk” gezeten.
Wat daar allemaal is besproken,
willen wij waarschijnlijk niet weten.
Tot die “vrijdagavond”,
toen sloeg het noodlot toe.
Je vriend onder je ogen zien sterven,
en vraag niet: “waarom, en hoe”?
” 2 ” Jongens,
in de bloei van hun leven.
Bryan gaat verder met “hun droom”,
Jeroen is het niet gegeven.
Rust zacht lieve vriend, we zullen je “nooit vergeten” !!!

Bryan
Auteur Hennita.


25th, januari 2009 om 19:43
Ben wel geschrokken toen ik mijn gedicht hier tegenkwam dat ik ruim 4 jaar geleden heb gemaakt.
Maar Bryan, ben héél trots op jou!!!
Jeroen zal altijd in onze gedachten blijven, oftewel “die gozer zullen wij nooit vergeten”!!!